• به خاطر داشته باشید که ممکن است این کودکان به موقع به بلوغ اجتماعی نرساند. حتی اگر کودک بر اهداف آموزشی خود متمرکز شده باشد دو سال از همکلاسی‌های خود عقب تر است و به کمک بیشتری نیاز خواهد داشت.
• باید کودک در دوران مدرسه به فعالیت وا داشته شود. در پیش دبستانی و کلاس اول باید معلم همه کودکان را تشویق کند با هم آواز بخوانند یا حرکاتی را با دست و بدن خود انجام دهند اما برای کودکان بزرگتر فرصت‌های مناسبی را ایجاد کند تا کمی راه بروند. باید از کودکان بیش فعال درخواست انجام برخی کارها از قبیل جمع کردن برگه امتحانی یا ارسال پیغام شما به مدیر مدرسه را داشته باشید. مسئولیت دادن به این کودکان کمک بسیار زیادی به بهبود شرایط شان خواهد کرد.
• معلم کودکان بیش فعال می‌تواند از کلاس موسیقی و نوشتن متن‌های خلاقانه بهره بگیرد. برای این کار او می‌‌تواند به موضوعات بپردازد که نیاز به تمرکز ویژه ‌ای دارند مانند حل کردن مسائل ریاضی یا آموزش جسمانی.
• صندلی‌های مدرسه باید اصلاح گردد زیرا برخی از کودکان در شرایطی که توانایی حرکت کردن را دارند عملکرد بهتری خواهند داشت و قادر به انجام تکالیف خود هستند. نباید برای آموزش به این کودکان آنها را وادار به ساکت نشستن کرد درعوض معلم می‌‌تواند از او بخواهد در انتهای کلاس روی صندلی خود بایستد یا به آرامی در کلاس راه برود و درباره مسئله ارائه شده فکر کند. هنگامی ‌که قرار است کودک به توضیح یک درس پردازد یا مطلبی را به خواند صندلی راحتی را در اختیار او قرار بدهید یا از او بخواهید روی زمین بنشیند.
• حتی اگر شما در فواصل زمانی بین تدریس، زمان کافی را به استراحت کردن کودکان اختصاص داده باشید برخی از آنها فقط مدت کوتاهی ساکت می‌نشینند. در صورتی که شما به عنوان معلم یک کودک بیش فعال احساس کردید تحملش تمام شده است او اجازه بدهید بلند شود و کمی پاهای خود را بکشد حتی اگر سر جلسه امتحان حضور دارد.

🟡تعریف بیش فعالی:
بیش فعالی که به اختصار ADHD خوانده می شود،نوعی اختلال شایع است که حدود هشت تا ۱۰ درصد کودکان را مبتلا می کند.
این بیماری در پسران شایعتر از دختران است که هنوز دلیل اصلی آن مشخص نشده است. 
ویژگی های اولیه بیش فعالی از سال های اولیه رشد یعنی قبل از ورود به مدرسه شروع می شود.

🟢انواع کودکان بیش فعال:
بیش فعالی دارای ویژگی های بارزی است که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز، بروز اعمال ناگهانی و غیرقابل پیش بینی می شود. این اختلال سه نوع است؛

👈اختلال اول: در گونه اول که کودک فقط در توجه و تمرکز مشکل دارد.

👈اختلال دوم: در نوع دوم فقط پرتحرکی دیده می شود و بالاخره نوع ترکیبی که کودک هم پرتحرک است و هم مشکل توجه و تمرکز دارد.
این اختلال در کودکان دبستانی و در پسرها سه تا پنج برابر شایع تر از دختران است و بیشتر در پسران اول خانواده مشاهده می شود.

👈اختلال سوم: معمولا اختلال از سه سالگی به بعد تشخیص داده می شود. کودکان مبتلا در دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستند و دست ها و پاهای خود را زیاد حرکت می دهند؛ کم خواب، کم غذا هستند و زیاد گریه می کنند.

🟠دیگر نشانه های بیش فعالی:
🎨قطع پی‌درپی گفت‌وگو و مکالمه بزرگ‌ترها
🪁پاسخ دادن به سؤال، پیش از آنکه جمله‌ی سؤال‌کننده به پایان برسد.
🎨بی‌صبری و بی‌تحملی شدید طوری که هر آنچه طلب کرد، باید در همان لحظه آن را دریافت کند.
🪁پرحرفی‌
🎨مدام در حال حرکت و جنب‌و‌جوش بودن
🪁بی‌صبری و نداشتن تحمل برای ایستادن در صف و رعایت نوبت
🎨عصبی و حساس بودن و مرتب پایین و بالا پریدن
🪁هل دادن بقیه‌ی کودکان
🎨برهم زدن بازی بقیه‌
🪁انجام تکلیف‌های مدرسه بدون توجه و دقت
🎨«قاپیدن» وسایل و اسباب‌بازیهای کودکان دیگر
🪁نداشتن مهارتهای لازم در برقراری

 🎨ارتباط‌های اجتماعی با دیگران
🪁گم‌کردن وسایل شخصی
🎨از این شاخه به آن شاخه پریدن