آیا تا به حال به جملاتی که به کودکانتان می گویید دقت کرده اید؟ شما بیشتر چه جملاتی را در روز خطاب به فرزندتان تکرار می کنید؟
(تو چقدر تنبلی)، (بچه ی زبان نفهم)، (تو عرضه ی هیچ کاری را نداری) ،(چقدر تو خودخواهی!)
همه این نوع خطاب ها نه تنها در همان لحظه احساسات بدی را در بچه ها ایجاد می کند؛ بلکه تاثیراتی مانند هیپنوتیزم دارد ،و مانند بذری در ذهن کودک کاشته می شود. بعد به طور ناخودآگاه عمل می کند بذر هایی که رشد می کنند و سرانجام تبدیل به حقایق مسلمی در شخصیت کودک می شوند.
ذهن کودک مملو از سوال های مختلف است شاید عمده ترین سوال های از این قبیل باشد:
من کیستم؟
من از کجا آمده ام ؟
من به چه درد میخورم؟
اینها سوال هایی در خصوص خودشناسی یا مربوط به هویت است که زندگی و تصمیم های مهم ما بزرگسالان نیز بر اساس آنها شکل می گیرد.

بچه ها فکر می کنند بزرگتر ها همه چیز را میدانند آنها حتی فکر ما را هم می خوانند بنابراین افکار وقتی به کودکان می گوییم (تو دست و پا چلفتی هستی) او نگران می شود پس او واقعا دست و پا چلفتی است. وقتی به او می گوییم( عجب احمقی هستی) ممکن است در ظاهر با پرخاشگری مخالفت خود را نشان دهد، اما ته دل با ناراحتی این موضوع را میپذیرد چون شما بزرگتر او هستید و حق با شماست.
پیام شما روی هر دو سطح هوشیار و ناهوشیار ضمیر او اثر می گذارد. ما اغلب در کار مشاوره از بچه ها می خواهیم تا تعریف از خود بکنند و آنها نیز چیزی شبیه به این عبارات میگویند :(من بچه بدی هستم) (من باعث دردسرم )در کلام این کودکان نشانی از سردرگمی دیده می شود (درسته که مامان و بابا می گویند من را دوست دارند اما فکر نمیکنم اینطور باشد.)
پس طرز ثبت ما اهمیت بسیاری دارد می توانیم به کودک بگوییم:
( از دستت عصبانی هستم باید اسباب بازی هایت را مرتب کنی همین الان!)
و دیگر هیچ ترسی درباره تاثیرات ماندگاران نداشته باشیم اما اگر بگوییم :(تو کوچولوی تنبل چرا به چیزی که می گویم گوش نمیکنی ؟)و اتفاقاً پیاممان با داد و بیداد همراه باشد عواقب بعدی آن مسلماً باید برای مان غافلگیر کننده باشد.
وقتی سرحال نیستید، یا حوصله فرزندتان را ندارید لازم نیست که تظاهر کنید این دوگانگی باعث سردرگمی کودک میشود، و به او صدمه می زند. ما باید درباره احساسات خود با کودکان صادق باشیم و آنان را کوچک می پنداریم آن ها میتوانند حرف هایی از این قبیل را بپذیرند امروز واقعا خسته ام الان عصبانیم خصوصاً اگر احساس ما همان چیزی باشد که به زبان نمی آوریم این برخورد به آنها کمک می کند تا بفهمند شما هم انسان هستید وچیزهای خوبی در وجود شما یافت می شود.
برگرفته از کتاب راز کودکان شاد_استیو بیدالف
در اینجا بخوانید
علائم و نشانه های اختلالات یادگیری
همه چیز درباره ی اختلالات یادگیری کودکان
موضوعات مرتبط: روانشناسی کودک
برچسبها: روانشناسی کودک , برچسب زدن , ضمیر ناخودآگاه , خانواده و زندگی
